Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010

OΣΟ ΤΟ ΚΥΝΗΓΑΣ ΤΟΣΟ Σ' ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ... by Tryfou

Απίθανο το τι μπορούν να πούν δύο 17χρονοι στις 02:00 το πρωί σε ένα μπαλκόνι. Σε μία λοιπόν απο αυτές τισ πολύωρες συζητήσεις με τον Βασίλη , τις οποιες απολαμβάνω πάρα πολύ άρχισα ως συνήθως να τον πρίζω για ένα κορίτσι. Για κάποιο λόγο άν και ξέρω οτι κάποια απο τα πράγματα που λέει με πληγώνουν , όχι γιατί λέει κακά πραγματα αλλα γιατι μου λέει την αλήθεια, συνεχίζω να μιλάω μαζί του γιατι βαθιά μέσα ξέρω οτι μου κάνει καλό. Έτσι λοιπόν ένα βράδυ που έτυχε πάλι να βρεθούμε στο μπαλκόνι μου καθώς του μιλούσα μου είπε αυτή την ατάκα <<όσο το κυνηγάς τόσο σε αποφεύγει>>, του απάντησα χωρίς να πολυσκεφτώ αυτό που μου είπε και του είπα <<και τι να κάνω; να κάτσω με σταυρωμένα χέρια;>>. Δέν μου απάντησε και ούτε κι εγώ το συνέχισα γιατι αργότερα κατάλαβα τι εννοούσε...Δέν εννοούσε να κάτσω άπραγος αλλα να μην το σκέφτομαι συνέχεια και να μη το κυνηγάω. Αργότερα σκέφτηκα οτι στη πραγματικότητα αν το άφηνα στα χέρια της "μοίρας" οταν θα μου συνέβεναι θα το απολάμβανα ακόμη περισσότερο.
Το συμπέρασμα και παράληλα η συμβουλή αν θέλετε είναι οτι δέν θα έπρεπε να το κυνηγάμε όχι μόνο με τα κορίτσια αλλα και γενικότερα, χωρίς φυσικά όλο αυτό να καταρίπτει την ανάγκη μας να βάζουμε στόχους. Το να βάζεις στόχους σε κάνει καλύτερο αλλά άλλο να κυνηγάμε τους στόχους μας και άλλο να κυνηγάμε άσκοπα ή απο χόμπι και να παραπονιόμαστε....